Rozłożenie płatności na raty a korekta kosztów podatkowych

Rozłożenie płatności na raty a korekta kosztów podatkowych

W 2013 roku nowelizacją ustaw o podatkach dochodowych został wprowadzony przepis, którego celem było zapobieganie zatorom płatniczym. Zgodnie z treścią nowego przepisu, w przypadku zaliczenia w koszty uzyskania przychodu kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu, a następnie braku uregulowania należności, podatnik ma obowiązek po upływie określonego terminu zmniejszyć koszty uzyskania przychodu o kwotę wynikającą z nieuregulowanego dokumentu. Moment dokonania zmniejszenia zależny jest od terminu płatności należności. W przypadku późniejszego uregulowania należności, koszty mogą zostać ponownie zwiększone o uregulowaną sumę. W art. 15b Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazane zostały dwa terminy obligujące do korekty kosztów z tytułu niezapłaconych faktur, lub innych dokumentów:
1) 30 dni od daty upływu terminu płatności, lub
2) 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni.

Punkt drugi powyższego przepisu rażąco narusza prawo swobody zawierania umów określone w art. 353 Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z tym przepisem swoboda umów oznacza zasadę prawa zobowiązań polegająca na przyznaniu podmiotom prawnym ogólnej możliwości zawierania i kształtowania treści umów w granicach zakreślonych przez prawo. W obrocie gospodarczym nierzadko zdarza się, że podmioty zawierające ze sobą kontrakty umawiają się, z różnych powodów, na długie terminy płatności, często przekraczające 60 dni, lub na płatność ratalną za dostarczony towar.

Na gruncie tak brzmiącej regulacji, organy podatkowe, stosując wykładnię językową powyższych przepisów, wypracowały jednolitą linię orzecznictwa stanowiącą o tym, że płatność za faktury dokonana po 90 od momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów powoduje konieczność korekty kosztów zgodnie z art. 15b Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W omawianej, niekorzystnej dla podatników, sytuacji wypowiedział się Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 24 marca 2014 r. pod sygnaturą III SA/Wa 2328/13.

Sąd zaznaczył, że wprawdzie wykładnia językowa jest wykładnią podstawową przy interpretacji przepisów prawa podatkowego, niemniej w przypadku przepisów „o zatorach płatniczych” należy posłużyć się wykładnią celowościową, czyli odpowiedzieć na pytanie jaki był cel wprowadzenia przepisów w art. 15b Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i analogicznych w Ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. A cel był prosty, tzn. zmniejszenie zatorów płatniczych, a nie ograniczanie swobody zawierania umów, w tym przypadku ograniczenie możliwości ustalania w umowie terminu i formy płatności, dozwolonych przepisami prawa.
Sąd orzekł, że zawierając umowę, w której płatność za towar następuje zgodnie z umową w trybie ratalnym, bez względu jaki będzie to okres, Spółka skarżąca nie będzie zobligowana do zastosowania korekty kosztów 90 dni od ujęcia w kosztach faktury np. za zakup towarów. Korekta będzie miała zastosowanie do płatności poszczególnych rat. I tak jeżeli minie 30 od terminu płatności poszczególnej raty, podatnik będzie zobowiązany do korekty kosztów tylko w części nie zapłaconej raty.

Jest to logiczne podejście i miejmy nadzieję, że organy podatkowe zmienią swoja linię orzecznictwa na bardziej korzystną dla podatników.

Zapraszam do kontaktu

Mateusz Lewicki

Profit Biuro Rachunkowe

Submit a Comment

Na tej stronie używamy plików cookie, by móc świadczyć Ci usługi. Korzystając z niej, zgadzasz się na to. Nasz regulamin
Rozumiem
x